نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: من فریاد میزنم، تو آرام بخوان ( دلنوشته های میس سین)

  1. Top | #1


    تاریخ عضویت
    Mar 2019
    شماره عضویت
    1920
    نوشته ها
    35
    امتیاز
    105
    پسندیده
    85
    مورد پسند : 25 بار در 17 پست
    میزان امتیاز
    2

    Post من فریاد میزنم، تو آرام بخوان ( دلنوشته های میس سین)

    این تاپیک صرفا برای اینه که تمامی نوشته ها و شعر های خودم رو سرجمع داشته باشم، چون اگر قرار بود واسه هر کدوم یک تاپیک باز میکردم هم زیاد میشد هم کنار هم نبودن، هیچوقت به کسی نشونشون ندادم، ولی چه اشکالی داره، هیچکدوم از اعضای این سایت منو نمیشناسن، پس قلم ذهنم میتونه اینجا اروم بگیره. دوست داشتید بخونید و نطر بدید یا نقد کنید، ممنون



    میس سین بنده هستم ضمناً

    1

    ققنوسی سیاه
    درست در درون من
    رهبری میکند
    هرآنچه که هستم
    هر آنچه می بایست شوم
    ققنوسی سیاه که پر پرواز دارد و بال نمیزند
    که غرق میشود و دم نمیزند
    که لب دارد و حرف نمیزند
    که اگر هم بزند کسی جز ناله‌ی مرغی کبود
    هیچ نخواهد شنید

    میس‌سین
    MissSin

    ____________



    11:11
    بنگر به سبزی آسمان
    و به سرخی رود
    و به ارغوانی جنگلی که من برایت به تصویر می‌کشم
    شب را سفید
    و روز را سیاه رنگ خواهم زد
    آدمی را حیوان
    و حیوان را انسان خواهم کشید
    طلوع را بنفش و غروب را هفت رنگ میکشم
    و خودم را در بطن ماهی‌ای جای می‌دهم که لبانش از بی‌ آبی کبود و در زیر باران نقره‌ای ابرهای سیاه آهسته جان می‌دهد

    میس‌سین

    ___________

    04:04




    من "من" را نمی‌شناسد دگر
    "من" انگار تمام شده است
    تمامش کرده اند
    در اقیانوس غرق
    و در فریاد خفه اش کرده اند
    "من" نمیمیرد هرگز
    فقط هر ثانیه تا لب دره مرگ می‌رقصد
    "من" سکوت کرده است
    اما گاهی چشمانش فریاد میزنند
    و من در واپسین لحظات طلوع درد، "من" را گم کرده ام

    میس‌سین

    MissSin

    _____________


    از چشمانم بیزارم
    از تمام درد و رنجی که هرچقدر هم سعی کنم نمیتوانم پنهانشان کنم
    از قهوهء مه آلودی که پشت پلک هایم حبس نمیشود
    از نگاهی که در عمقش سیاهی موج میزند و سردو بی روح خیره میشود به کنجی
    از خنده روی لبهایم هم بیزارم  ازینکه همانند عروسک لبانم را کش میدهم و شبیه جوکر میشوم ،ازینکه هیچکس نمیفهمد لبخندم واقعی نیست..
    از قلبم هم بیزارم از مغزم نیز
    من از تمام اجزای سازنده "من" بیزارم
    کاش میشد چشمانم هم مانند موهای نفرت انگیزم با ماشین از ته بزنم و بندازمشان دور
    من در زیر تمام این چهره خندان دروغین روحی دارم 2ساله که نگران است  کسی او را به یاد نیاورد هرگز


    میس‌سین


    ________

    ما  راه درد می پیماییم
    رقصان
    چرخان
    می‌رقصیم می‌چرخیم از درد نوری برای طلوع می‌گیریم
    با درد زنده می‌شویم
    با درد به آغوش خاک باز می‌گردیم
    فردا را از امروز به جنگ می‌رویم
    امروز را برای دیروز به آتش می‌کشیم
    شعله ور می‌شویم
    از شعله زبانه می‌کشیم به آسمان
    بالا می‌رویم صعود می‌کنیم سقف آسمان را نیافته..
    سقوط می‌کنیم
    آرام در ته دره مرگ آسمان را به اشارتی در آغوش می‌گیریم
    می‌میریم
    می‌میریم
    می‌میریم

    میس‌سین


    _________

    باید چندین بار زندگی کنیم
    بارها به دنیا بی‌آییم
    یکبار کودکی بی‌خانمان
    بار دیگر صاحب مجلسی با هزاران خوان
    یکبار در ته چاه
    باری در اوج آسمان‌ها
    یکبار زنی رنج کشیده از روزگار
    باری دگر شاه‌دخت هفتاد دیار
    باید که از
    روزگاری به روزگاری دگر
    از گامی به گامی دگر
    و از گاهی به گاهی دگر گذر کنیم
    و اگر چنین نیست
    من عدالت جهان را باور نخواهم کرد

    میس‌سین

    لغت‌نامه:
    خوان: سفره
    گاه: زمان


    __________



    صد روز دگر را زنده ماندیم، زیستیم
    خویش را با تمسخر زنده خواندیم زیستیم
    گر به خاموشی گور بنگریم
    ناگهان بینیم که ما هیچ نیستیم
    ای ضعیف و ناتوان و کم خرد
    زو کمک گیر و ز او قدرت طلب
    از طلوع جاودان هستی بگیر
    در غروب صوفیان رقص کن ز طبل
    در جهانی که ذره هم ساکن نیست
    ساکن و خاموشیت جایز نیست




    میس سین


    _______________



    نسیم وار هم که روی یخ قدم برداری..
    یخ اگر نازک باشد، خواهد شکست
    برای سقوط نکردن
    تنها راه یاد گرفتن پرواز است
    نباید برای رسیدن به طلوع
    مسیر یخ را بپیمایی
    مسیری که هرآن در دلهره ای..
    به سمت خورشید
    پرواز کن
    همین

    میس سین


    _________

    میشود یعنی..
    یک روز.. در کلبه ای چوبی وسط جنگلی بی انتها
    تنها، با کتاب، با قهوه ام، شاید کمی هم با فکر تو
    و نزدبکتر به معبود بینظیرم..
    زندگی کنم؟
    دودی نباشد..
    صدایی هم جز صدای صبح، اواز پرندگان، و نسیمی که جنگل را به هیاهو می اندازد نباشد
    مرا در جنگل..
    برای ابد
    حبس کنید اگر میشود..
    لطفا..

    میس سین


    _________

    از میان گردباد آسمانی
    با نگاهی پر ز عطف و مهربانی

    در دل خاک و زمین و جنگ خونین
    در مسیر آن همه برف بلورین

    در صدای کودکی افتاده در خار
    در هیاهوی سکوته خفته در غار

    همچو هفت آسمان بی نهایت
    همچو عشق با لطافت تا قیامت

    من تو را در خود میبینم چون دماوند
    من تو را در خود می یابم ای خداوند

    میس سین


    ____________


    مثل چوب
    یکبار که طوفان تن مان را تر کند
    دیگر اتش نخواهیم گرفت
    هیزم نخواهیم شد
    برای هر دلی
    نه بعد باران

    میس سین


    __________



    همه آدمها روزی احساس ضعف میکنند
    همه آدمها روز نیاز به دستانی دارند که سخت آنها را در بگیرد و از جهان پنهان کنند و در جهان آغوششان غرقش کنند

    همه ی آدمها شب هایی را گذرانده اند که گویی به پگاه نخواهد رسید
    شب هایی که تا ابد شب می مانند
    شب هایی که حتی ماه هم رقص نورش را از زمین دریغ میکند
    با تمام اینها
    آدمها موجودات عجیبی اند
    شب را صبح میکنند
    و از آغوش امن تنهایی شان خارج میشوند
    گویی هرگز جهان برون آنها را به صد ضربه از بین نبرده
    دوباره می خندند
    دوباره می رقصند
    اما دوباره
    شب خواهد آمد
    هربار طولانی تر از قبل
    تاریکتر از قبل
    و جاوید تر از قبل..

    مرا در آغوش بگیر جانم
    امشب شب خیال رفتن ندارد


    میس سین

    _____________


    روانم در رودی خروشان جاریست
    و اشک هایم..
    آه اشک هایم..
    شب ها در تاریکی شب چنان روی گونه هایم می رقصند
    که سقف سفید به حالم غبار میگیرد
    من و درونی آشقته
    و ظاهر تندیس وار ثابتم
    و ازینکه دونفر را در یک "من" غرق کرده ام
    آه من
    آه چشمانم
    چشمان تاریکم
    چشمان اشک آلودم
    آه من
    آه دلم
    یکی مرا از خودم جدا کند
    من میخواهم یک نفر باشم
    میخواهم فقط یک نفر باشم
    یک نفر مرا به خود یکتایم باز گرداند
    اگر می شود
    وگرنه دونفر در بدن خسته من
    یک شب که دیگر قلب کوچکم طاقت نیاورد
    جان می دهند

    میس سین



    این تاپیک آپدیت می شود
    ویرایش توسط saranike : 11-01-2020 در ساعت 23:42
    امضای ایشان
    باید یک مکانی باشد.
    هر مکانی،حتی یک مکان خیالی!
    تا بتوانیم به آنجا برویم..
    از نو زاده شده و برگردیم.!

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق برای انجمن بوک پیج محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد